اهمیت غلات در تغذیه نشخوارکنندگان و نقش نشاسته
ساختار نشاسته در غلات مختلف مانند جو، ذرت و گندم، منجر به سرعتهای تجزیهپذیری متفاوتی در محیط شکمبه میشود. این تفاوتها عاملی کلیدی در تنظیم متابولیسم شکمبهای، رشد و در نهایت عملکرد کلی نشخوارکنندگان محسوب میشوند. سرعت تخمیر غلات به طور مستقیم بر پارامترهای حیاتی شکمبه از جمله pH، تولید اسیدهای چرب فرّار (VFA) و میزان مصرف خوراک تأثیر گذاشته و توسعه بهینه شکمبه را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
انگیزه پژوهش: برتری بالقوه گندم در جیرههای پرواری
با توجه به عملکرد تولیدی اثبات شده بهتر گندم در مقایسه با جو، و همچنین دارا بودن درصد نشاسته بالاتر (حدود ۱۰٪) و گزارشهای مبنی بر بهبود قابلیت هضم آن نسبت به جو و ذرت، ضرورت بررسی و امکانسنجی جایگزینی دانههای جو و ذرت با گندم در جیرههای برههای پرواری احساس میشود. این پژوهش با هدف ارزیابی دقیق این پتانسیل انجام شده است.
طراحی و اجرای آزمایش: ارزیابی جیرههای مبتنی بر غلات مختلف
در این تحقیق، از تعداد ۲۴ رأس بره نر مهربان با میانگین وزن بدن ۴۰.۴ کیلوگرم استفاده شد. برهها در قالب یک طرح کاملاً تصادفی به چهار گروه آزمایشی تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی شامل جیرههایی با درصد غلات متفاوت بود: ۱) ۵۸٪ دانه جو، ۲) ۲۹٪ جو + ۲۹٪ ذرت، ۳) ۵۸٪ دانه ذرت، و ۴) ۵۸٪ دانه گندم. در طول دوره آزمایش، پارامترهای عملکرد رشد (شامل افزایش وزن روزانه، افزایش وزن کل و میزان مصرف خوراک)، گوارشپذیری مواد مغذی، فراسنجههای تخمیر شکمبهای (pH، ازت آمونیاکی و VFA)، جمعیت پروتوزوآ و پس از ذبح، مطالعات هیستومورفومتری روده کوچک مورد ارزیابی قرار گرفتند.
یافتههای فیزیولوژیکی و متابولیکی: تأثیر غلات بر شکمبه و روده
نتایج حاکی از عدم تفاوت معنادار در عملکرد رشد بین گروههای آزمایشی بود. با این حال، گوارشپذیری ماده خشک در جیره حاوی گندم بالاترین میزان را نشان داد، در حالی که بیشترین گوارشپذیری پروتئین در جیره پایه جو مشاهده شد. از نظر فراسنجههای تخمیر، غلظت نیتروژن آمونیاکی در تیمار گندم افزایش یافته بود، در حالی که غلظت کل VFA در جیرههای گندم و جو بیشتر از سایر تیمارها بود و کمترین میزان آن در جیره ذرت مشاهده گردید. درصد اسید استیک در تیمار ذرت بالاتر و در گندم پایینتر بود. همچنین، غلظت اسیدهای پروپیونیک، بوتیریک و ایزوبوتریک در تیمار ذرت کمتر بود. جمعیت کل پروتوزوآ شکمبه، به ویژه جنس Entodinium، در جیرههای حاوی گندم یا جو+ذرت نسبت به سایر تیمارها افزایش نشان داد. در بررسی هیستومورفومتری روده کوچک، تیمارهای ذرت و جو+ذرت طول پرز دوازده بیشتری داشتند، اما عمق کریپت دوازده در تیمار گندم کمتر بود. عرض پرز ایلئوم در تیمارهای گندم بیشتر بود، در حالی که عمق کریپت ایلئوم در برههای تغذیهشده با گندم و ذرت کمتر بود.
نتیجهگیری و کاربرد عملی: گندم به عنوان یک جایگزین ارزشمند در جیره برههای پرواری
بر اساس یافتههای این پژوهش، علیرغم عدم تفاوت آماری در عملکرد رشد کلی برهها، گوارشپذیری ظاهری جیره بر پایه گندم برتری قابل توجهی را نشان داد. این نتایج قویاً نشان میدهند که گندم میتواند به عنوان یک جزء مؤثر و جایگزینی مناسب برای دانههای جو یا ذرت در طراحی و بهینهسازی جیرههای برههای پرواری مورد استفاده قرار گیرد، بدون آنکه تأثیر منفی بر عملکرد رشد کلی دام داشته باشد.
با محصولات دامی بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل بافری بهدام رشد (متوسط تولید) و ( مخصوص کارخانجات) بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل انتظار زایش بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل دامی بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل آنیونی بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره 4 درصد گاو شیری (پرتولید) بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره 4 درصد گاو شیری (متوسط تولید و پرواری) بیشتر آشنا شوید
با محصول مکمل بافری بهدام رشد (پرتولید) بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره 5 درصد گاو شیری (ممتاز) بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره 3/5 درصد گوسفندی (میش داشتی آبستن سبک) بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره 3/5 درصد گوسفندی (آبستن سنگین) بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره 3/5 درصد گوسفندی (پرواری) بیشتر آشنا شوید
با محصول کنسانتره 3/5 درصد فلاشینگ بیشتر آشنا شوید



