تأثیر پتاسیم کربنات بر مصرف آب گاوهای شیری

آب یکی از مهم‌ترین مواد مغذی مورد نیاز گاوهای شیری است و میزان مصرف آن تحت تأثیر عواملی مانند شرایط محیطی، میزان تولید شیر و ترکیب جیره قرار می‌گیرد. مطالعه انجام‌شده توسط Fraley، Hall و Nennich در سال 2015، اثر افزایش پتاسیم جیره از طریق مکمل‌سازی با پتاسیم کربنات (K₂CO₃) را بر مصرف آب و عملکرد شکمبه گاوهای شیری بررسی کرد. نتایج نشان داد که افزایش پتاسیم جیره می‌تواند مصرف آب را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد و در نتیجه بر شرایط و پویایی شکمبه اثرگذار باشد.

افزایش مصرف آب با مکمل‌سازی پتاسیم کربنات

در این آزمایش، ۹ رأس گاو هلشتاین دارای فیستول شکمبه‌ای در سه سطح دریافت پتاسیم مورد بررسی قرار گرفتند. جیره شاهد حاوی ۱.۶۷ درصد پتاسیم بود و در تیمارهای دیگر به‌ترتیب ۰.۷۵ و ۱.۵ درصد پتاسیم به جیره افزوده شد. مصرف آب با افزایش سطح مکمل پتاسیم کربنات به‌صورت خطی افزایش یافت و از ۱۰۲.۴ لیتر در روز در تیمار شاهد به ۱۱۸.۴ و سپس ۱۲۹.۳ لیتر در روز رسید. این نتایج اهمیت تأمین آب کافی و نقش مواد معدنی، به‌ویژه پتاسیم، در تنظیم مصرف آب گاوهای شیری را نشان می‌دهد.

تأثیر پتاسیم بر گردش محتویات شکمبه

افزایش مصرف آب ناشی از مکمل‌سازی با پتاسیم کربنات با تغییر در پویایی شکمبه همراه بود. نرخ عبور کسری مایع شکمبه در ساعات اولیه پس از تغذیه با افزایش سطح پتاسیم از ۰.۱۱۸ به ۰.۱۳۵ و سپس ۰.۱۴۱ در ساعت افزایش یافت. همچنین وزن کل محتویات شکمبه و بخش ماده خشک آن روند کاهشی نشان داد. این یافته‌ها بیانگر آن است که افزایش مصرف آب می‌تواند سرعت گردش مایعات و محتویات شکمبه را افزایش داده و شرایط مناسبی برای جابه‌جایی مواد غذایی در دستگاه گوارش ایجاد کند.

تغییر pH و اسیدهای چرب فرار شکمبه

مکمل‌سازی جیره با پتاسیم کربنات علاوه بر افزایش مصرف آب، موجب تغییر برخی شاخص‌های تخمیر شکمبه نیز شد. با افزایش سطح پتاسیم، غلظت آمونیاک شکمبه به‌صورت خطی کاهش یافت، در حالی که pH شکمبه افزایش پیدا کرد. همچنین نسبت مولی استات از کل اسیدهای چرب فرار افزایش یافت و نسبت پروپیونات کاهش نشان داد. این تغییرات نشان می‌دهند که افزایش مصرف آب و پتاسیم می‌تواند بر محیط تخمیری و الگوی متابولیت‌های تولیدشده در شکمبه اثر بگذارد.

اثر پتاسیم کربنات بر عملکرد گاو شیری

یکی از نتایج مهم این مطالعه، مشاهده پاسخ درجه دوم در تولید شیر، چربی شیر، پروتئین شیر و مصرف ماده خشک بود. بیشترین مصرف ماده خشک و بهترین پاسخ تولیدی در سطح ۰.۷۵ درصد پتاسیم افزوده مشاهده شد؛ به‌طوری‌که مصرف ماده خشک در این تیمار به ۲۱.۸ کیلوگرم در روز رسید، در حالی که این مقدار در تیمار شاهد و تیمار ۱.۵ درصد پتاسیم به‌ترتیب ۲۰.۴ و ۲۰.۵ کیلوگرم در روز بود. در مجموع، نتایج مطالعه نشان داد که استفاده از پتاسیم کربنات در جیره گاوهای شیری می‌تواند با افزایش مصرف آب، افزایش گردش محتویات شکمبه و ایجاد تغییر در شاخص‌های تخمیر شکمبه همراه باشد؛ با این حال، سطح مناسب مکمل‌سازی باید با توجه به ترکیب کل جیره و نیازهای تغذیه‌ای دام تعیین شود.

جهت دانلود مقاله لینک زیر را کلیک نمایید

دانلود مقاله